Een droom komt uit...

De Bug

Lang geleden ben ik bezig geweest een radiografisch vliegtuig te bouwen. Het is er nooit van gekomen. Geen tijd, te veel gedoe. Ik ben gebleven bij het bezit van een bouwdoos (de Graupner Beta) die ik nooit heb afgebouwd. Er waren toen nog geen ARF (Almost Ready to Fly) modellen. Bovendien, je moest een club uitzoeken om daar te kunnen vliegen en het vliegen te leren. Daar had ik ook helemaal geen zin in.

Maar toch, als ik een buizerd in de lucht zag cirkelen vond ik dat een fantastisch gezicht. Ook (echte) zweefvliegtuigen die ik zag vliegen waren geweldig om naar te kijken. De belangstelling bleef. Tijdens de laatste (kampeer) vakantie in Frankrijk dacht ik: "Als ik nu een modelletje in de bagage mee zou kunnen nemen, dan kan ik op een veldje in de buurt van een camping vliegen". Gewoon voor de lol, geen uren lang, geen lierstart of ander moeilijk gedoe. Thuis eens op internet gekeken, ik ontdekte dat er een hele nieuw type van modelvliegtuigen is ontwikkeld: Hand Launch Gliders, HLG's. Dat was het! Geen gedoe met een lijn om je vliegtuig in de lucht te krijgen. Gewoon gooien!

Er zijn drie manieren om een HLG in de lucht te krijgen:

Dat werd het dus, maar welk model? Weer maar eens op het internet rondgekeken. Er zijn wel modellen die makkelijk in de vakantiebagage mee kunnen en ook geschikt zijn voor beginners. De best vliegende van deze is de Boomer. Dit is een vliegende vleugel, gemaakt van EPS/EPP, een soort 'piepschuim'. Hierdoor is het model nagenoeg onverwoestbaar en dus zeer geschikt voor beginners. Hij kost wel $ 80,- inclusief verzendkosten.

Ik kon echter van een Nederlandse modelbouwer een 2e hands modelletje kopen voor € 17,50. De BugHLG. De BugHLG is een eenvoudig zelfbouwmodelletje dat al vrij aardig vliegt. De bouwbeschrijving heeft in het amerikaanse R/C Magazine modelbouwtijdschrift gestaan en is sindsdien veel gebouwd. Dat was iets om te proberen. Als ik het dan echt leuk vind kan ik de Boomer alsnog aanschaffen

Je hebt natuurlijk ook een Radiobesturing nodig, dus die ook gekocht, de Graupner MC-10. Gelukkig heeft die een ingebouwde mixer: De Boomer is een vliegende vleugel (zg. Delta) en de BugHLG heeft een V-staart. Beide hebben ze een mixer nodig. Nadeel is wel dat HLG vliegtuigen extreem licht moeten zijn, je hebt dus speciale servo's, een lichte ontvanger en speciale ontvanger-accu's nodig, en da's weer extra duur. De servo's, ontvanger en accu die ik standaard bij de MC-10 had gekocht waren niet geschikt voor de BugHLG. Jammer maar helaas.

Dit is de Bug die ik gekocht heb

De Bug

Bij de bug heb ik de volgende onderdelen kunnen kopen

Deze moesten eerst ingebouwd worden. Maar wat had ik verder nog nodig?

Dus, op een regenachtige zondagmiddag alle spullen maar eens op de keukentafel uitgestald. Eerst de boel maar eens nauwkeurig bekeken. De truc is om het zwaartepunt precies op het goede punt te krijgen met het inbouwen van de R/C apparatuur, dan heb je geen lood nodig. Eerst de apparatuur 'op basis van ongeveer' in de kist gestopt en gekeken of het zwaartepunt een beetje overeen komt. Dat was bijna het geval. Je moet dus zorgen dat het zwaarste ding (de ontvangeraccu) met Klittenband vast zit, dan kun je altijd verschuiven om het zwaartepunt aan te passen. .

foto's

Volgen nog...

inbouwen

Het inbouwen van de servo's ging niet al te moeilijk. Alleen heb ik (volgens de tekening) de servo-stangen buigend naar de romp laten lopen, ik weet niet of dat wel zo handig is. Ze lopen niet echt licht. Ik ga ze later nog eens met een tangetje zodanig buigen dat ze veel lichter in de romp schuiven, da's nu te zwaar. Inmiddels het verenstaal zo gebogen dat het een stuk lichter gaat. De accu is maar 100mAh, als de servo's dan nog zwaar gaan ook is ie zo leeg. Ik hoop dat dat nu wat langer duurt.

afwerken

Ik heb alleen de romp met Oracover afgewerkt, de staartvlakken worden hier te zwaar van. Je moet ze onbehandeld laten of alleen met poriënvuller behandelen. Ik heb er nog niets aan gedaan.

proefvliegen

Na het inbouwen van de servo's heb ik het vliegtuig uitgebalanceerd met een 2-Euro muntstuk in het batterijvak (een twee-Euro stuk weegt 18 gram, de batterij ook). Ook heb ik de staartvlakken zodanig getrimd dat de staartvlakken recht stonden. Het uitbalanceren bracht het zwaartepunt ongeveer op de goede plek (10,6 cm vanaf de achterkant van de vleugel). Dus, op een windstille dag naar het stadspark gegaan en de eerste handstart uitgevoerd. Prima!! Hij vloog al hartstikke goed!

Na lang wachten is eindelijk de batterij gearriveerd. Ik heb hem met klittenband (velcro) bevestigd, dan kan ik makkelijk het zwaartepunt wijzigen als dat nodig mocht zijn. Wederom naar het stadspark, maar nu met zender.

Dat was nog even wachten voordat het weer geschikt was voor een proefvlucht (droog, weinig wind). Uiteindelijk de eerste proefvlucht. Gewoon zachtjes uit de hand (op een iets te klein veldje). Hij boog een beetje naar links af, waar de bosjes beginnen. De Bug landde vlak voor de bosjes. Nou ja vlak voor, er was nog één takje wat een staartvin kon beschadigen. Sterker nog, de staartvin was afgebroken! Effe reparereren dus. Na reparatie naar een groter veld gegaan. Nu iets harder en hoger gegooid, weer een ongewilde bocht. Ervaren als ik ben natuurlijk niet tegensturen... De bug landde terwijl hij schuin hing, de vleugel raakte het eerst de grond waardoor hij draaiend tot stilstand kwam. Krak. Daar ging dezelfde staartvin weer. Dat was wel heel erg zwak. Of kon ik gewoon niet vliegen? Hij vloog volgens mij minder goed dan die keer zonder batterij. Nou ja, ik was de enige die dit nu twee keer had gehad, geen zwak deel van de Bug. OK, nieuw balsa gekocht en alles gerepareerd. Nu zorgen dat het veld groot genoeg is en dat de Bug altijd horizontaal hangt bij de landing.

Inmiddels de staartvlakken verstevigd met epoxy en glasvezel volgens de 'Wax paper bagging' methode. Daar worden ze iets zwaarder maar ook veel sterker van. Eerst maar eens leren vliegen met deze robuuste versie. Als ik eenmaal de kunst van het besturen machtig ben kan ik makkelijk lichtere staartvlakken maken.

Tijdens de vakantie heb ik de Bug meegenomen en er mee gevlogen. Hartstikke leuk! Een voetbalveld is groot genoeg om er mee te vliegen. Gaandeweg gaat de SAL start en het besturen steeds beter. Hierbij blijkt ook dat de Bug best sterk is. Ik ben al een aantal keren tegen een boom of doelpaal aangevlogen, geen zichbare schade. Totdat.. Wat bleek, door de crashes is de bevestiging van de staartbuis in de romp losgegaan. Bij een worp draaide de staart in de romp en daarmee was het model onbesturbaar, althans moeilijk bestuurbaar. Ik ging tijdens deze worp recht op een doelpaal af, deze raakte de vleugel vlak bij de romp. Dát had wel schade tot gevolg. Is inmiddels weer gerapareerd dus we kunnen weer vliegen (als het weer het toelaat).

De laatste tijd waait het veel te hard om eens rustig te kunnen vliegen. Afwachten dus. Inmiddels ben ik wel mede-auteur ('webmaster') van www.f3k.nl, dé site in Nederland over DLG's en ben ik ook nog lid geworden van modelzweefvliegclub V4 (Vereniging Voor Vrije Vliegers) die hun vliegveld bij pannenland in Vogelenzang hebben.

Eindelijk tijd voor een proefvlucht. Ik merk dat het el een tijdje geleden is dat ik gevlogen heb, de landingen zijn niet echt perfect. Na een vierde SAL vlucht kwam de Bug wat onzacht neer. Dat gebeurt wel vaker, en dan is er niets aan de hand. De Bug heeft wel meer overleefd. Dit maal echter niet. De romp was waarschijnlijk door alle landingen te veel beschadigd want hij brak volledig doormidden. Op het modelbouwforum is met bezig om een andere Micro DLG te bouwen (naast de Bug). Daar wil ik het romp-ontwerpje van pikken om een nieuwe romp voor mijn Bug te maken. Dan ben ik nog op tijd voor 11 juni om met mijn 'nieuwe' Bug aan de start te verschijnen.

wordt vervolgd...